Dit schreef Wouter van Montjou in het NRC, en hieronder lees je mijn mening.
Om kippenboutjes te mogen kopen moet je een kip geslacht hebben, betoogt Wouter van Monsjou. Ik stel voor mensen te verplichten één van onze huidige megaslachterijen te bezoeken. Op deze manier verliezen we de fundamentele rol die de overheid speelt niet uit het oog.
Afgelopen decennia concentreerde ons neoliberale beleid zich doelmatig op de groei van de export. Zo ontving de zuivel- en vleesindustrie jaarlijks miljardensubsidies van de overheid. Volgens het CBS is Nederland op dit moment de grootste vleesexporteur van Europa en van al die geëxporteerde dieren wordt 85 procent hier geslacht.
De massa slachterijen draaien iedere dag op volle toeren om hun targets te behalen dus er valt genoeg te aanschouwen. Laat mensen zien hoe gruwelijk de dagelijkse realiteit achter die bebloede muren eruitziet. Hoe gespecialiseerde installaties varkens elektrocuteren, vergassen en laten uitbloeden. In tegenstelling tot een trillend individu dat voor het eerst een varken doodt, hebben de duizenden varkens in een massaslachterij geen geëmotioneerde mensen om zich heen die ze nog een aai geven en het laatste oogcontact met zich meedragen. Een dier slachten is daar geen momentum maar toekomstig geld. Laat zien hoe met één druk op de knop meerdere levens snel, maar soms pijnlijk langzaam, eindigen. Laat het geschreeuw doordringen, maar laat ook zien hoe ze na een stilte aan hun achterpoot worden opgetakeld. En vergeet vooral niet te vertellen dat de mensen die op de knoppen drukken dat doen om (net aan) rond te komen, want ja, ook dat is nou eenmaal beleid.
Rochelle Villani 